Een fout herstellen is pas de helft
Als ik een fout tegenkom, wil ik twee dingen weten: waar ging het mis, en hoe voorkomen we dat dezelfde fout terugkomt?
Eerst herstel ik het geval zelf. Daarna kijk ik of de fout ergens anders kan zitten. Is het een eenmalige vergissing, of hoort hij bij een hele soort fouten?
Vervolgens maak ik de controle sterker. Soms betekent dat een regel toevoegen aan een taalcheck. Soms een toets die de grens bewust doorbreekt en rood moet worden. Dat tweede deel is makkelijk over te slaan. De fout is weg, het werk kan door, iedereen haalt opgelucht adem. Maar zonder een betere controle is de volgende keer dezelfde fout weer een verrassing.
Daarom probeer ik van elk herstel een leermoment te maken: het concrete geval oplossen, de klasse erachter zoeken en de controle uitbreiden. Niet om elk klein incident ingewikkeld te maken, maar zodat de volgende keer minder afhankelijk is van opletten.
Een fout die één keer gebeurt, is pech. Dezelfde fout die steeds terugkomt, is informatie over je proces.
Probeer het bij je volgende fout: schrijf op welke controle er na het herstel strenger is geworden. Is het antwoord "geen", dan is het herstel nog niet af.
#AIagents #Werkprocessen #Automatisering
Zie ook
AI in een werkproces zetten: van opschrijven tot meten
Veel organisaties beginnen met AI bij het gereedschap: welk hulpmiddel, welk abonnement, welke koppeling. Daarna lopen ze vast op iets anders: wat moet het hulpmiddel in het werk precies doen, en hoe merk je of het goed…
De opzegtermijn die niemand zag aankomen
Het meest hardnekkige verlies in een organisatie is zelden spectaculair. Het is een contract dat stilzwijgend met een jaar wordt verlengd, omdat de opzegtermijn drie maanden voor de einddatum lag en niemand het wist.
Een termijn die verloopt kost geld, en niemand voelt hem aankomen
Een termijn die verloopt kost geld, en niemand voelt hem aankomen.
