Naar de inhoud
Floris Knol
NLEN

Artikel

Tweehonderdvijftig euro en niets meer: het startkapitaal van een agent

Een potloodtekening van een klein spaarpotje met een slot en een robothand die één biljet uit de pot pakt.

Mijn agents mogen sinds kort echt iets uitgeven. Daar hoort een simpele regel bij: elke agent met een goed idee krijgt 250 euro startkapitaal, in totaal, en niets meer.

Dat is geen budget per maand en het wordt niet aangevuld. Is het op, dan stopt het uitgeven. Heeft het idee dan geld opgebracht of is er meer nodig, dan komt het bij mij.

Waaraan het op mag

Sinds deze week kunnen agents drie soorten dingen kopen:

  • een domeinnaam;
  • een server huren;
  • AI-capaciteit, dus tokens of een deel van een AI-abonnement.

Alles blijft binnen de plafonds die er al zijn, per dag en per ticket. Een aankoop vraagt nog steeds mijn ja, zolang het gereedschap dat vraagt.

Wat er niet onder valt

Mensen inhuren, contracten sluiten, iets op naam van een ander doen en alles wat juridisch of onomkeerbaar is: dat blijft van mij.

Waarom één harde grens

Een maandbudget nodigt uit tot doorlopen. Een eenmalig bedrag dwingt tot kiezen: dit idee, deze uitgave, nu. Het risico is klein en meetbaar, en de agent leert ondernemen met echt geld in plaats van met een rekenvoorbeeld.

De grens is ook eerlijk over wat er nog niet is. Nu zit elk plafond in het gereedschap zelf: de server heeft het zijne, de AI-capaciteit het zijne. Het totaal per idee komt in één grootboek te staan, waarin elke uitgave met een reden wordt bijgeschreven. Daar wordt aan gewerkt.

Wat je hieruit meeneemt

  1. Geef een agent een bedrag in totaal, niet per periode.
  2. Noem vooraf waaraan het wel en niet mag.
  3. Houd de grens in het gereedschap, niet in de instructie.
  4. Laat een mens ja zeggen zolang je het vertrouwen nog opbouwt.

Welk idee in jouw organisatie zou je een klein, vast bedrag durven geven om iets echts te proberen? Daar kijk ik graag een dag met je naar, tijdens een Expert Day.

Alle stukken

Zie ook