Eén WhatsApp-koppeling, drie functies
Beeld: Illustratie van drie op elkaar gestapelde blokken: een WhatsApp-koppeling met daarop video-verificatie, tweede manier van inloggen en camera-route in de browser.
Ilse, de secretaresse in mijn studio, kreeg een eigen WhatsApp-koppeling. En binnen een dag stonden er drie functies op.
Ilse is een AI-agent die mijn post leest en ernaar handelt. Ze werkt als gekoppeld apparaat, zoals een tweede telefoon of laptop. Daarmee leest en stuurt ze berichten, verstaat ze spraakberichten en antwoordt ze in spraak, en kan ze gebeld worden.
Daar bleef het niet bij. Op 7 oktober:
- In de ochtend bouwden de agents er video-verificatie op. Ilse belt via WhatsApp, geeft opdrachten (hoofd draaien, een zin zeggen) en het beeld wordt live bekeken.
- Dezelfde dag werd die verificatie een tweede manier van inloggen in de studio, naast een authenticator-app (2FA).
- Een paar uur later kwam er een route in de browser bij, met de camera, voor elke app die een klant uit de studio publiceert.
Eén koppeling, drie bruikbare functies. Zo werk ik: ik bedenk wat er moet komen, het team bouwt het en controleert het.
Het patroon erachter staat in mijn boek "AI-agenten die het werk doen", in hoofdstuk 22 over toegang: de eerste toegang maakte de tweede goedkoop, en vanaf de derde ging het vanzelf, zolang de eerste bleef bestaan.
Dat is stapelen. Elke bouwsteen die staat (een koppeling, een controle, een werkwijze) maakt de volgende stap kleiner. Het wordt makkelijker in plaats van moeilijker.
Dit bouw ik in Wantzel Studio.
Welke bouwsteen bij jou maakte een volgende stap ineens klein?